Fuck! Ik heb weer gefaald…

“Live life to the max!”

“Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!”

“Het leven is een feestje maar je moet zelf de slingers ophangen!”

Het zijn de welbekende one-liners die je regelmatig op profielen of als memes op Insta of Pinterest voorbij ziet komen. Lekkere dooddoeners, om maar te laten zien dat we een mooi leven leiden. Of is het voor velen een vermaskering voor het leven wat ze ‘lijden’?

We doen graag de dingen die we goed kunnen. Daar zijn we zeker van ons zelf en kunnen er trotse gevoelens bij hebben. We laten het zien op social, aan je vrienden, vertelt er graag over op verjaardagen, eerste dates, om zo een mooi beeld van onszelf te scheppen.

Ik was laatst op zo’n verjaardag en ik wilde het patroon verstoren. Dus ik gaf de stelling: “Ik ben echt heel erg goed in falen. Ik faal liefst zovaak mogelijk.”

De kring keek even rond, de stilte voelde bijna awekward. “Nou, ik liever niet.” zei iemand drie stoelen verderop in de kring. De rest reageerde schuchter beamend. “Nee?” vroeg ik, “Wil jij niet leren dan?”

ja, oh zo, ja leren doen we allemaal, toch?”

“als jij het zegt.” antwoorde ik. “Maar zonder te willen falen, kunnen we niet leren. Dus moeten we eerst kunnen falen, moeten we daar goed in worden. Dingen die ik al kan, zijn niet zo interessant eigenlijk.”

“Waarom niet?” vroeg iemand anders, de groep was zichtbaar verward.

“Omdat dat makkelijk is. Daar zit geen uitdaging meer in.” zei ik.

“Maar moet alles in het leven dan een uitdaging zijn?” kwam er als een zeer terechte vraag terug. “We willen toch juist een makkelijk leven?”

En dat is een terechte constatering. We willen een makkelijk leven. Waar alles gewoon goed gaat, geen moeite kost, en niet te ingewikkeld wordt.

“En hoe goed lukt je dat?” vroeg ik. Het werd weer stil, en zonder antwoord te hoeven geven, wist iedereen natuurlijk het antwoord al. “Soms beter dan anders.”

Inderdaad. Onze natuurlijke drang is naar orde. Niet naar chaos. Maar ja, je hebt het niet altijd voor het kiezen. Soms gebeuren er zaken in je leven die de orde verstoren.

En dus gaat het erom dat je leert om daar mee om te gaan. Met die wanorde, die chaos. Om te improviseren naar een goede oplossing. Dat doen we door er ‘klaar voor te zijn’, door wijs genoeg te zijn om de juiste beslissingen te kunnen nemen. Om je lessen en ervaringen in te zetten om ze aan te pakken.

En dat leer je, door eerst te falen. Dus hoe vaker je faalt, hoe wijzer je wordt en hoe meer je controle kunt krijgen over de chaos in je leven.

Dus elke keer als je denkt “Fuck! Ik heb weer gefaald… het is weer mislukt… het is weer niet gegaan zoals ik had verwacht of had gehoopt.” Denk dan direct daarachteraan: “Wat heb ik er van geleerd zodat het een volgende keer anders loopt?”

Nog beter is om het falen op te zoeken. Dan mag je tenminste zélf bepalen waar je in faalt en dus in leert. Kies waar jij beter in wilt worden en stap je comfort zone uit. Want weet, dat net buiten je comfort zone, je leer-zone ligt. Daar waar het best wel eens eng is, je je onzeker kunt voelen en, inderdaad, flat-out op je bek kunt gaan. Maar weet dat je met 1 stap weer terug bent in je comfort zone, want je zit daar net buiten. Geen rede tot paniek, opkrabbelen en opnieuwe proberen.

“I have never failed once in my life, I only learned 10,000 ways how NOT to do it” zijn de wijze woorden van Thomas Edison, inderdaad, de uitvinder van de gloeilamp en de man met de meeste patent aanvragen op persoonlijke titel, en de rijkste meest welvarende en succesvolle zakenman uit zijn tijd.

Live life to the max door te falen. Lach om je falen, en maak er een feestje van. Dan heb je daar tenmiste wat te vertellen 🙂

Maurice

>
%d bloggers liken dit: